آیا رفتار بد فرزندانتان باعث عصبانیت شما می شود؟

یا اینکه نگرش شما به رفتار آن ها باعث بروز احساس عصبانیت در شما می شود؟

بین این دو حالت فرق زیادی وجود دارد، حالت اول نشان می دهد که هیچ کنترلی بر احساسات یا کارهایتان ندارید؛ اما حالت دوم به این مساله اشاره دارد که با تغییر نگرشتان می توانید واکنش های خود را تغییر دهید. 

راه حل ها:

1. بین خود و فرزندی که باعث عصبانیت شما می شود، فاصله ایجاد کنید. وقتی احساس می کنید در حال عصبانی شدن هستید، یا فرزندتان را از محلی که در آن هستید بیه بیرون بفرستید یا اینکه خودتان بیرون بروید.  چند دقیقه دور بودن از منبع عصبانیت می تواند کمک کند تا آرام شوید و کنترل شرایط را در دست بگیرید.  با طغیان عصبانیت هیچ چیزی حل نمی شود. اگر با صبر و حوصله سعی کنید که آرام شوید و سپس از موضع قدرت با فرزندتان برخورد کنید ، در موقعیت بهتری قرار می گیرید.

2. با خواندن کتاب یا شرکت در کلاسهای خاص اطلاعات بیشتری در مورد رشد کودک کسب کنید. اگر بدانید رفتار کنونی فرزندتان در واقع اقتضای سن او و کانلا طبیعی است ، در برابر او واکنش غیرمنطقی کمتری نشان می دهید.

شاید برایتان شگفت آور باشد اگر بدانید بچه ها تا چه حدی شبیه یکدیگر هستند، تنها آگاهی از اینکه کودک شما به روش طبیعی تمامی بچه ها پاسخ می دهد، باعث می شود تا معقول تر برخورد کنید.

3.اگر عصبانیت شما باعث می شود تا فرزندتان را بزنید، باید راههای کنترل عصبانیت شدید خود را یاد بگیرید.

4.راه حلی خلاقانه این است که واکنش فیزیکی خود را به کف زدن تبدیل کنید، جدی می گویم! وقتی احساس می کنید نزدیک است که روی فرزندتان دست بلند کنید، به سادگی در حالی که احساس عصبانیت خود را بیان می کنید، کف بزنید آن هم محکم و تند.

همین حالا این کار را امتحان کنید. متوجه خواهید شد که این کار علاوه بر کاستن از عصبانیت شما ، پیامی کاملا مشخص به فرزندتان می دهد.

5.عمل کنید، واکنش نشان ندهید. در مورد چیزهایی که شما را عصبانی می کند فکر کنید، با کمک هم فهرستی از قوانین خانوادگی تهیه کنید. توقعات کاملا مشخص خود را با فرزندتان در میان بگذارید.