عبادت در شب، به ویژه در سحرگاهان و نزدیک طلوع فجر، اثر فوقالعاده ای در صفای روح، تهذیب نفوس، تربیت معنوی انسان، پاکی قلب و بیداری دل، تقویت ایمان و اراده، تحکیم پایههای تقوی در دل و جان انسان دارد که حتی با یک مرتبه آزمایش، انسان آثار آن را به روشنی در خود احساس میکند.
نامه عمل که روز قیامت تمام اعمال خوب و بد انسان را حاضر میکند ،میتواند بخشی از حافظه دقیق خود ما باشد که روز قیامت بازیافت شده و لحظه به لحظهی زندگی ما را به نمایشی چهار بعدی میکشاند و این فرضیه با معاد جسمانی روز قیامت سازگار است.
با توجه به اهمیتی که اسلام به نظم زندگی اجتماعی می دهد و حفظ نظام خانواده و جامعه به این است که هر کس از محدوده خود تجاوز نکند و نیز نگاه آلوده اولین تیر زهراگینی است که شیطان برای تجاوز کار شدن بشر به کار می برد لذا خدای متعال از ابتدا از لسان ائمه ی هدی علیهم اسلام این نگاه را کنترل کرده است.
به راستی یک انسان مسلمان که خود را تسلیم فرامین الهی نموده و دربارهی هر عمل و رفتاری دستور خالق خود را اجرا نموده و به دنبال جلب رضای اوست، چگونه لباس میپوشد؟
بر اثر اصرار برگناه و تكرار آن، محبت آن گناه در دل او ریشه دوانیده، یاد آن گناه بر قلب او غلبه میکند. بنابراین چون هنگام مرگ رسد صورت آن گناه در نظرش مجسم میشود و میل به انجام آن در او پیدا میگردد و در همان حال كه توّجه روحش به عالم طبیعت و روى دلش بسمت دنیا است جانش گرفته میشود .
خداوند دنیا و ما فیها را عبث و بیهوده خلق نکرده است ،هدف از آفرینش تمام زمین و کرات و سیارات و هفت آسمان کمال و خدا گونه شدن انسان میباشد .این هدف بزرگ الزاماتی میخواهد و آن اینکه صحنه این دنیا باید جایگاه امتحان الهی باشد و تا آزمایش و حساب و کتابی نباشد پاداش و جزا معنایی ندارد .
گویند وقتی قیامت شود اهل عبادت را صدا میزنند و اعمال آنها را میسنجند و بعد از آن اهل بلا را میآورند و نامه اعمالشان را بررسی میکنند و چنانچه در دنیا برایشان بلا مقدّر شده بود ، ثواب و مزد جایگزین آن میکنند و اهل نعمت و عافیت از دنیا آرزو میکنند کاش در دنیا بدنهایشان را خود پاره پاره میکردند تا ثوابشان مثل ثواب اهل بلا میشد .
اساساً اصل حکم حجاب از ضروریات است و آنچه که در قرآن و اسلام باید بدنبال آن رفت مقدار پوشش و حجاب اسلامی است و باید دانست که چه حدّی برای آن تعیین شده و حکم الهی درباره آن چیست.
