وقتی نمک نشناسی ارزش می شود

حضرت آیت‌الله العظمی مظاهری ضمن تشریح اقسام وفا، وفا نسبت به پروردگار متعال را بسیار مهم و ضروری ارزیابی کرده و افزودند: بسیاری از مردم نسبت به خداوند سبحان بی‌وفا هستند؛ زیرا علاوه بر عدم شکرگزاری مناسب و قدردانی از نعمت‌های بی‌کران الهی، هنگام ابتلا به مصائبی که با دست خود آفریده‌اند، از خداوند گله و شکایت می‌نمایند.

مقام تسلیم و رضا که مقام والایی است و از وفای آدمی سرچشمه می‌گیرد، به این معناست که انسان تسلیم امر پروردگار و مقدّرات الهی باشد و به آنچه خدای تعالی برای او پسندیده، رضایت قلبی داشته باشد.

وفا نسبت به پیامبران الهی و ائمّه هدی«سلام‌الله‌علیهم» قسم دیگری از وفا است خداوند متعال، قبل از آفرینش انسان، پیامبری از جنس خودشان آفرید تا آنان را هدایت کند و ارسال رسل را در همه دوران‌ها تا زمان بعثت حضرت ختمی مرتبت«صلی الله علیه وآله وسلّم» ادامه داد و پس از آن حضرت نیز ائمه طاهرین«سلام‌الله علیهم» را مأمور هدایت بشریت گردانید و این موضوع، اهمیت ارسال رسولان الهی و اوصیای ایشان و لزوم قدرشناسی از آنان و وفاداری نسبت به آنان را نمایان می‌سازد.

وفا نسبت به حضرت ولی‌عصر«ارواحنافداه»

امام زمان«ارواحنافداه» واسطه فیض الهی هستند و هر نعمت و رحمتی، به واسطه آن امام بزرگوار به بندگان می‌رسد. افزون بر این، وجود مبارک آن حضرت، موجب حفاظت و حراست از شیعیان در برابر دشمنان و معاندان است. بنابراین وفا نسبت به حضرت ولی‌عصر«ارواحنافداه» اقتضا می‌کند که شیعیان، با اعمال خویش موجبات خشنودی و رضایت ایشان را فراهم کنند، نه اینکه با گناه و فساد اخلاقی آن حضرت را نگران کرده و بلرزانند.

وفا نسبت به عالمان

وفا نسبت به عالمان بزرگوار دین و فقهای عظام به عنوان نایبان امام زمان«ارواحنافداه»، لازم است.

از زمان غیبت حضرت ولی‌عصر«ارواحنافداه» تا کنون و از اکنون تا قیامت، فقهای گرانقدر و حوزه‌های علمیه، عهده‌دار امر دیانت و امور معنوی مردم بوده و هستند و در این راستا از هیچ تلاشی فروگذار نکرده‌اند. بنابراین مردم نیز باید نسبت به ایشان وفادار باشند و دستِ کم به توصیه‌های معنوی و نصایح دینی آنان عمل کنند تا رستگار شوند.

ایشان در این زمینه افزودند: یک مرجع تقلید باید سال‌ها زندگی زاهدانه و مجاهدت علمی داشته باشد تا رساله عملیه خود را در معرض استفاده مردم بگذارد، ولی برخی به جای عمل به رساله و قدردانی از مراجع تقلید، پشت سر آنان غیبت می‌کنند یا به ایشان تهمت می‌زنند و یا به طراحی و نقل شایعات بی‌اساس و دروغین می‌پردازند که بسیار نکوهیده است و مانع حُسن عاقبت انسان خواهد شد.

بسیار مایه تعجّب است که برخی از مردم هم وقتی به یک عالم دینی ارادت دارند، نسبت به سایر علماء بدگویی کرده و به آنان اهانت می‌کنند، در حالی که احترام به همه مراجع تقلید و علمای بزرگوار لازم و موجب سعادت و نیک‌بختی است.

حضرت امام خمینی«قدّس‌سرّه» که بنیانگذار نظام مقدّس جمهوری اسلامی بودند، به محض اطّلاع از غیبت یکی از شاگردان خود نسبت به یکی از مراجع تقلید آن زمان، بیمار شدند و چند روز درس خود را تعطیل  کردند. اما امروزه مشاهده می‌شود برخی به عنوان دفاع از نظام و انقلاب، راجع به مراجع تقلید و علمای بزرگوار غیبت می‌کنند یا حتّی به ایشان تهمت می‌زنند و اهانت می‌کنند که این شیوه ناپسندی است که با روش و سیره امام راحل«قدّس‌سرّه» در تضادّ کامل است.

وفا نسبت به پدر و مادر

وفا نسبت به پدر و مادر، به عنوان یکی از مهم‌ترین اقسام وفا است قرآن کریم، در آیات متعدّدی پس از امر به پرستش خداوند متعال، نیکی به پدر و مادر را ضروری بر می‌شمرد و این تأکید قرآن کریم، اهمیت وفاداری نسبت به والدین را آشکار می‌سازد.

والدین هر انسانی تا وقتی که توان دارند، برای خوشبختی فرزند خود زحمت می‌کشند و فرزند وفادار کسی است که در دوران پیری و ناتوانی آنان، در خدمتشان بوده و کمال محبّت و مودّت خویش را به آنان ارزانی دارد.

معمولاً والدین کهنسال در اثر ناتوانی و بیماری، بی‌حوصله و پرخاشگر می‌شوند، ولی فرزندان باید نسبت به آنان مهربان و صبور باشند و مراقب باشند کوچک‌ترین اهانت و بی‌احترامی نسبت به پدر و مادر خویش از آنان سر نزند که جبران آن بسیار مشکل است.

جایگاه پدر و مادر کهنسال باید در بهترین مکان از منزل فرزندان ایشان باشد و فرزندان و همسران آنان به پدر و مادر ناتوان و بیمار، خدمت کنند، ولی متأسّفانه در برخی خانواده‌ها رسم غلطی رایج شده که پدر و مادر خود را به مراکز توانبخشی می‌سپارند و دنیا و آخرت خود را با این کار تباه می‌کنند.

فرزندان با وفا، پس از وفات والدین نیز با خیرات و مبرّات و اعمال نیکی که به نیابت از ایشان انجام می‌دهند، پدر و مادر خویش را خشنود می‌سازند.

فرزندان هر پدر و مادری وظیفه دارند پس از وفات والدین خویش، قبل از تقسیم ارث آنان، خمس و زکات و سایر دیون مالی پدر یا مادر خویش را از مال خود آنان ادا نمایند و با این هدیه، آسایش و راحتی پدر و مادر خویش را در قبر و عالم برزخ فراهم ساخته و دعای خیر والدین که موجب عاقبت به خیری و سعادت دنیا و آخرت است، به سوی خود جلب نمایند.

وفای زن و شوهر نسبت به همدیگر

اختلافات خانوادگی و تنش در روابط خانوادگی که متأسّفانه امروزه با سرعت عجیبی منجر به طلاق و جدایی می‌شود، ناشی از بی‌فایی زن و شوهر نسبت به همدیگر است.

یکی از مظاهر بی‌وفایی زن و شوهر نسبت به یکدیگر، برقراری ارتباط دوستانه مرد با زن نامحرم و زن با مرد نامحرم است.

قرآن کریم ارتباط و دوستی زن و مرد نامحرم با یکدیگر را در کنار گناه بزرگ فحشاء و بی‌عفّتی بیان می‌کند و زن و مرد شایسته را کسانی می‌داند که فقط با همسران خویش رابطه دوستانه و عاطفی برقرار سازند.

وفاداری مردم و افراد اجتماع نسبت به یکدیگر

از مصادیق بی‌وفایی مردم نسبت به همدیگر این است که در حضور یکدیگر تظاهر به ارادت می‌کنند و در غیاب یکدیگر، مرتکب غیبت و تهمت و آبروریزی نسبت به همدیگر می‌شوند که این امر، بسیار ناپسند و نکوهیده است و با تعالیم قرآن و عترت و نیز با فضائل حسنه «وفا» و «صداقت» سازگاری ندارد.

بخش دین تبیان