سوال : حجاب در بهشت وجود دارد ؟ یا خیر ؟ چرا ؟

بهشت و آخرت چیزی به عنوان تکلیف و وظیفه شرعی وجود ندارد، چرا که دنیا خانه عمل و آخرت خانه حساب است و در آنجا دیگر عملی در کار نیست.
از ظواهر آیات و روایات استفاده می‌شود که در آخرت نیز در مسائل جنسی و اموری که بدان مربوط است محدودیتهایی وجود دارد. در وصف زنان بهشتی می‌فرماید:
الف:کَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ؛  همچون مروارید درصدف پنهان سوره واقعه، آیه 23،

توجه به سه مقدمه جهت پاسخ به این سؤال ضروری است:

الف) در بهشت هر چه انسان درخواست کند به آن می رسد «ولکم فیها ما تشتهی انفسکم» (فصلت 31).

ب) همه چیز آخرت اعم از بهشت و جهنم با دنیا فرق دارد. به عبارت واضح تر آن جا جهان دیگری است با قوانین خاص خود به طوری که «ان الاخره لدار الحیوان» آخرت سرای زنده است یعنی حتی درخت در بهشت شعور دارد و وقتی شما اراده کنید از میوه آن بخورید خود درخت میوه اش را به شما عرضه می کند.

ج) آخرت سرای جزا است نه عمل.
راجع به حجاب هم از آن جا که پوشش بدن از غیر از نظر عقلی امری ممدوح است و نوعی کمال برای انسان محسوب می شود و بهشت محل خوبی ها است می توان گفت که حجاب در بهشت وجود دارد ولی نحوه و حدود آن برای ما معلوم نیست قرآن در مدح حورهای بهشتی می فرماید:

«حور مقصورات فی الخیام؛ بهشت دارای زنان بهشتی (حوری ها) است که در سراپرده های خود مستورند»
(الرحمن، آیه 72).

همان گونه که از اسماء و تعبیراتی که در مورد قیامت به کار می رود فهمیده می شود، و مورد تصریح روایات است، آخرت دار جزاء و پاداش است، نه تکلیف.
در پاسخ به قسمت دوم سؤالتان اشاره ای به تفسیر آیه 71 سوره مبارکه زخرف می نماییم.
در این آیه آمده است: در بهشت هر آنچه دل بخواهد و چشم در آن لذت ببرد موجود است.
با توجه به این آیه در اینجا سؤالى براى مفسران مطرح شده است، و آن اینكه آیا عمومیت و گسترش مفهوم این آیه دلیل بر این است كه اگر مطالبى را كه در دنیا حرام است در آنجا تقاضا كنند خداوند به آنها مى دهد؟
گاهی در پاسخ این سؤال گفته می شود که طرح این سؤال در حقیقت به خاطر عدم توجه به یك نكته است و آن این كه محرمات و زشتیها در حقیقت همچون غذائى است نامناسب براى روح انسان، و مسلما روح سالم اشتهاى چنین غذائى نمى كند، و این ارواح بیمار است كه گاه به سموم و غذاهاى نامناسب متمایل مى شود.
بیمارانى را مى بینیم كه در هنگام مرض حتى تمایل به خوردن خاك و یا اشیاء دیگرى از این قبیل پیدا مى كنند، اما به مجرد اینكه بیمارى برطرف شود آن اشتهاى كاذب ساقط مى گردد. آرى بهشتیان هرگز تمایل به چنان اعمالى پیدا نخواهند كرد، چرا كه تمایل و كشش روح نسبت به آنها از ویژگیهاى ارواح بیمار دوزخى است.
این سؤال شبیه چیزى است كه در حدیث وارد شده است كه یك اعرابى نزد
پیامبر(ص) آمد و عرض كرد آیا در بهشت شتر هم پیدا مى شود؟ زیرا من بسیار به شتر علاقمندم !
پیامبر(ص) كه مى دانستند در آنجا نعمتهائى است كه با وجود آن، مرد اعرابى شتر خود را فراموش خواهد كرد، در پاسخ با عبارتى كوتاه و پرمعنى فرمودند: "یا أعرابى إن ادخلك الله الجنة اصبت فیها ما اشتهت نفسك ولذت عینك" یعنی اى اعرابى اگر خدا ترا وارد بهشت كند آن چه دلت بخواهد و چشمت از دیدنش لذت برد در آنجا خواهى یافت.

("روح البیان"، ج8، ص391)

منبع : اهل بهشت