شهریار و آروزي یک بیت نیّر تبريزي
یا رئوف
مرحوم شهریار دارای چهار جلد دیوان شعر می باشد و در زمان خود سلطان اشعرا بود. روزی در نزد ایشان یک بیت نیّر تبریزی خوانده
شد,شهریار آهی کشید وگفت: کاش این چهار جلد من نبود , همین یک بیت مال من بود!
بدون اغراق عرض میکنم: در ادب فارسی در مرثیۀ ابی عبدلله علیه السلام مانند این بیت در عالم گفته نشده است. زبان حال حضرت سکینه
است در هنگامی که اسب خونین حضرت سیّد الشهداء علیه السلام بدون حضرت به خیام بر میگردد:
ای فرس با تو چه رخ داده که خود با خته ای
مگر اینگونه که ماتی، توشه انداخته ای
الهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
