صاحب دلي که دست همسرش را بوسيد!!!
یا رحمن
مشاجره ها ونزاع ها،نور باطن را خاموش می کند! بسیاری از بی حالی ها وعدم نشاطها به جهت مشاجرات است! کم منزلی داریم که در آن پرخاش وتندی نباشد. روزی چند تا پرخاش باشد،برکات میرود ودیگر چیزی نمیماند! حتی اگر حق هم با تو بود،در امور جزئی مشاجره نکن،چون کدورت آور است.
مرحوم علامه محمد تقی جعفری از صاحب دلی که چشم باطنش باز بود نقل کرد که: در موضوعی داشتم با همسرم بحث ومشاجره می کردم وگمان می کردم که حق با من است ؛ولی در واقع حق با او بود؛ناگهان صورت باطنی غضبم را به من نشان دادند؛بسیار کریه وزشت بود! آن صورت آمد وبه من نزدیک شد ودر گوشم گفت:کثیف،ساکت شو! همین که متنبه شدم، فورا دست همسرم را بوسیدم وعذر خواستم.او که از قضیه خبر نداشت ،متحیّر شد که چطور در وسط دعوی ومشاجره این کار را کردم!
.......................
منبع:
گزیده ای از سخنرانیهای استاد فاطمی نیا
نکته ها در گفته ها
