نصیحتهای مرحوم دولابی

 در دنيا اگر خودت را مهمان حساب كني و حق تعالي را ميزبان ، همه غصه ها مي رود . چون هزار غصه به دل ميزبان است كه دل ميهمان از يكي از آنها خبر ندارد . هزار غم به دل صاحبخانه است كه يكي به دل مهمان راه ندارد . در زندگي خودت را ميهمان خدا بدان تا راحت شوي . اگر در ميهماني يك شب بلايي به تو رسيد شلوغ نكن و آبروي صاحبخانه را حفظ كن .

می شود و با دست خدا که غذا بخوری سیر می شوی

۲ - انسانی که طول امل و آرزوهای دراز دارد  هر چهخداوند به او داده و می دهد اصلا نمی بیند . چون حواسش جای دیگر است و به نداده هاست .

۳ - وقتی به خانه فقیرتر از خودت می روی  از خدا شاکر می شوی ولی وقتی به خانه غنی تر از خودت میروی و مهمان میشوی . یا خدای نکرده خودت خلقت تنگ می شود و از خدا دلگیر می شوی و یا زنت به تو می گوید : تو اصلا به فکر زندگی نیستی . اصلا تو غصه نداری . در نتیجه رابطه بین شما بهم می خورد . پس مصلحت در این است که در امور دنیوی با

پائین تر از خودت بنشینی .

" و ذكر الموت "بسیار یاد مرگ باشیم.

چرا که باعث می شود فکرمان محدود بر چه بخریم و چه بپوشیم  چه بگویم ودر یک جمله "چطور زندگی راحتی از لحاظ مادی داشته باشیم "نشودوقتی باورمان شود ما هم مثل کالاهای مادی که برچسب تاریخ مصرف دارند ما هم تاریخ مصرف داریم برخود  ولحظاتمان اینقدر سخت نمی گیریم.