دو ماهیگیر

روزی دو مرد عازم ماهیگیری شدند، یكی از آنها، ماهیگیری بسیار كاركشته و متبحر بود و دیگری سررشته ای از این كار نداشت. هر بار كه ماهیگیر كاركشته ماهی بزرگی را صید می كرد، بلافاصله آن را در یك ظرف پر از یخ می انداخت تا تر و تازه بماند و فاسد نشود. اما هر بار كه ماهیگیر بی تجربه یك ماهی بزرگ صید می كرد، دوباره آن را به آب می انداخت.

ماهیگیر متبحر تا هنگام شب شاهد این ماجرا بود، از این كه می دید دوستش تمام مدت وقتش را تلف می كند سرانجام كاسه صبرش لبریز شد و پرسید: چرا هر چی ماهی بزرگ صید می كنی دوباره توی آب می اندازی؟

ماهیگیر بی تجربه جواب داد: خوب معلومه، برای اینكه من فقط یه تابه كوچك دارم!

گاهی اوقات، ما نیز مثل این ماهیگیر نقشه های بزرگ، رویاهای بزرگ، مشاغل بزرگ و فرصت های بزرگی را كه خداوند در اختیارمان قرار می دهد باز پس می دهیم. زیرا ایمانمان بسیار كم است. ما آن ماهیگیر را به تمسخر می گیریم، زیرا او نمی داند تنها چیزی كه احتیاج دارد تهیه یك تابه بزرگ تر است. با این همه، آیا می دانید خودمان تا چه اندازه آمادگی داریم كه ایمانمان را گسترده كنیم؟ فراموش نكنید كه:

خداوند هرگز نعمتی به شما نمی بخشد كه نتوانید از عهده اداره آن بر آیید.