روزي
رسول خدا(صل الله علیه و آله وسلم) به اصحاب خود فرمود: فقير و بينوا كيست؟ اصحاب جواب دادند كسي كه درهم و دينار نداشته و دستش از مال دنيا تهي باشد، آن حضرت فرمود: آنكه شما مي گوييد فقير است، بينوا كسي است كه در عرصات قيامت بيايد و حق اشخاصي به گردن او باشد، به اين طريق كه يك نفر را زده و ديگري را ناسزا گفته، حق شخص ثالثي را ضايع نموده و يا غصب كرده است. اگر حسنات و كار خوبي داشته باشد در قبال حقوق مردم از او مي گيرند و مي دهند به صاحبان حقوق و چنانچه حسناتي نداشته باشد از گناهان كساني كه بر اين شخص حقي دارند برداشته مي شود و آن گناهان را بر او بار مي كنند و بينوا و فقير چنين كس است. همين موضوع منظور خداوند تبارك و تعالي در اين آيه شريفه است «وليحملن اثقالهم و اثقالا مع اثقالهم» (عنكبوت- 13) بارهاي سنگين خود را برمي دارند و بارهاي سنگين ديگري را بر دوش آنها مي گذارند1.
1- انوار نعمانيه، ص349
